«Музейлер ғылыми зерттеу орталығына айналуы керек…»
Академик-жазушы Сәбит Мұқановтың 125 жылдығына орай облыс орталығында өткізілген республикалық ғылыми-тәжірибелік конференцияда ақын, Халықаралық «Алаш» әдеби сыйлығының лауреаты, Қазақстанның құрметті жазушысы Әділғазы Қайырбековпен әңгімелесудің сәті түсті.
— Әділғазы Жақсылықұлы, сіз ширек ғасырға жуық уақыт бойы Алматыдағы Сәбит Мұқанов пен Ғабит Мүсірепов атындағы әдеби-мемориалдық музей кешеніне жетекшілік еттіңіз. Осы уақыт бедерінде аткарылған жұмыстарға шолу жасап өтесіз бе?
Қаламгердің көзіндей
Жамбыл ауданындағы Сәбит ауьшында орналасқан С.Мұқанов атындағы әдеби-мемориалдық үй-мұражай өңіріміздің киелі жерлерінің картасына енген. 35 жыл ішінде мұражайдағы жәдігерлерді Қазақстанның әр түкпірінен, сондай-ак алыс-жақын шетелден келген мыңдаған мейман тамашалады.
Музейге айналған ғимаратты 1959 жылы Сәбит Мұқановтың өзі мен оның немере ағасы Ш.Мұстафин Благовещенка ауылындағы бұрынғы ауыл көпесінің ағаштан тұрғызылған үйінен құрастырып, салған. 180 шаршы метрді Ары қарай оқу …
Құлағымда қоңыр дауысы
Алматыдағы Сәбит Мұқановтың әдеби-музей үйіне кіріп барған бетте магнитофонға жазылып алынған әйгілі жазушының майда қоңыр даусы құлаққа шалынған сайын сол бір әсерлі сәттер әп-сәтте көз алдыңа келіп, көңіл күйіңді еріксіз толқытар еді.
Қазақ радиосының редакторы ретінде қадірмен жазушы Сәбит Мұқановпен бір мәселеге байланысты сөйлесуіме тура келді. Оған сол кездегі әдебиет бөлімінің бастығы, марқұм Әнуарбек Дүйсенбиевтін сөзі Ары қарай оқу …
Сәбең былай деген екен
Қазекеңнің думанды той немесе бас қосылатын басқалай да толып жататын отырыстарда бір-біріне қисынын келтіре әзіл-қалжың, уәж айтып, сол жердің сәнін келтіре білетінін бір ғанибет десе несі артық. Сондай ойға қалдыратын, тәнті ететін сөздер жерде қалған ба? Қазір солардың көпшілігі ұмытылмай, халық аузында жиі-жиі айтылып жүр.
Осындай ұтымды, өткір сөздер қалам иелері – ақын-жазушыларға алдымен қатысты. Солардың Ары қарай оқу …
Сағыну
САҒЫНУ
Қайран Сәбе!
Сағындым өзінді мен.
Кетпейді өсиетің өзегімнен.
Жырыма қанат берген өзің едің,
Сонау бір албырт жастық кезеңімнен.
Бірісің – поэзия шыңдарының,
Мен өскен бауырындағы шынарыңмын.
Зердеме ұялады ұшқыр лебің,
Мен сенің ой-санаңмен суарылдым.
Кеудеңе Октябрьдің нұры тамған,
Сабаз ең той-таласта буырқантан.
Ойы жат қыңырларға шоғын шашып,
Жаныңда жалындаған жыр тұтанған.
Жасымда «Сұлушашқа» болдым ғашық…
Дауысың дәуіріңмен бір ұласып.
«Советтік сөз әскері» сапқа тізіп,
Алтай мен Көкшетаудан кеттің асып.
Сен Ары қарай оқу …